Snoei voor vorm en groei

Gisteren de snoeischaar weer gebruikt. Een jaarlijks terugkerend gebeuren om, in dit geval, de dakplataan in toom (vorm) te houden en daardoor ook jong en krachtig. Dat klinkt tegenstrijdig, maar snoeien heeft verschillende functies. Door snoei beïnvloed je de groeirichting en vaak ook de groeikracht van een struik of boom. Het weghalen van overtollig of […]

Durf jij te vragen?

wordle 4
Durf jij te vragen?

Een simpele vraag.
Het is ook kinderlijk eenvoudig, kinderen zijn er meester in.
Die vragen onbevangen: om iets lekkers, om uitleg, om hulp.
Die kennen (nog) geen gêne en durven vrijuit te vragen, steeds opnieuw.
Zo zijn we allemaal begonnen in onze vroegste jeugd.

Wanneer we echter regelmatig geconfronteerd worden met afwijzing, terechtwijzing of ons niet gehoord voelen om hetgeen we vragen, worden we gaandeweg voorzichtiger en terughoudender om iets aan een ander te vragen.
Zeker waar het gaat om onze diepere gevoelens en verlangens, daar waar we ons kwetsbaar voelen.
Dat is begrijpelijk en tegelijkertijd jammer.

Als je bij jezelf nagaat of je het fijn vindt om iets voor een ander te kunnen betekenen waarvan je weet dat dat voor die ander belangrijk is, wat is dan je antwoord?
Wat denk je, zou dat voor iemand anders ook gelden als jij iets vraagt aan die ander?

Ook ik ben geen “natuurtalent” in het vragen, al kan ik het veel beter dan vroeger. Oefening leert, echt waar.
In een workshop kreeg ik laatst de opdracht om in 5 minuten tijd via whattsapp een aantal mensen (die me kennen) te vragen om 3 kwaliteiten van mij te benoemen.
Dat voelde in eerste instantie ongemakkelijk, maar ik was toch ook wel nieuwsgierig wat het effect zou zijn.
Ik heb 32 mensen een berichtje gestuurd en binnen 8 uur had ik 29 berichten terug. Erg leuk om te ervaren!
En de mensen die ik later heb gesproken vonden het leuk om te doen!
De resultaten staan in bijgaande foto.

Als je weet dat de ander je graag wil helpen, wat zou je dan graag aan die ander vragen?
En wanneer ga je dat doen?

Kwaliteit van Leven

Kwaliteit van leven, wat is dat eigenlijk?

Een vraag die vaak pas gesteld wordt als het leven niet meer zo vanzelfsprekend verloopt als we gewend waren.
Of als we plotseling geconfronteerd worden met een naderende dood; bij onszelf of bij onze dierbaren, terwijl we nog midden in het leven staan.
Kwaliteit van leven is niet te koop, al heb je nog zoveel geld.
Kwaliteit van leven kun je niet meten of wegen.

De kwaliteit van jouw leven is niet zozeer afhankelijk van anderen, maar vooral van jezelf.
De omstandigheden waarin je terechtkomt kun je niet altijd kiezen, het is aan jou hoe je kiest ermee om te gaan.
Door te leven vanuit je hart en steeds opnieuw je keuzes te maken uit de grond van je hart geef je voeding aan de kwaliteit van jouw leven.

Ik heb ervaren dat het kiezen uit de grond van mijn hart een enorme kracht genereert, die vele malen sterker is dan de angst voor dat wat komen ging.
Dat geeft me (zelf)vertrouwen en rust en is voor mij een belangrijke bijdrage aan de kwaliteit van mijn leven.

En jij? Ben jij tevreden over de kwaliteit van jouw leven?
Ik hoor het graag.

Herbronnen

1537636_740605142633847_43060975_o

Afgelopen zomer heb ik een 10-daagse Vipassana meditatiecursus gevolgd.

Ik heb nooit eerder gemediteerd en was benieuwd wat het me zou brengen. Want ja, het was wel een uitdaging: 9 dagen lang in stilte, volledig afgesloten van wat er zich buiten het cursusterrein in de wereld afspeelt, met 75 andere cursisten verblijven, ’s ochtends om 4:00 uur uit bed om elke dag vanaf 4:30 tot 21:00 te leren mediteren met af en toe wat tijd om te eten en te rusten.

Wat gaat dat met me doen? Kan ik het volhouden? Kom ik mezelf tegen en zo ja: wat en hoe?

Ik heb het volgehouden, dat vond ik niet zo moeilijk. Ook het niet praten is me meegevallen. En er zijn geen emotioneel pijnlijke ervaringen voorgevallen. Wel fysiek pijnlijke ervaringen: het onbewogen in kleermakerszit of op knieën en hielen zitten gedurende een heel uur is afzien, althans in het begin. Zoals alles raak je ook daar aan gewend door te oefenen. Maar echt comfortabel kan ik het niet noemen.

Ik heb ervaren dat mijn gedachten alle kanten op springen, het langdurig focussen van de aandacht op bijvoorbeeld de ademhaling is voor mij niet gemakkelijk. Maar door er langdurig en onafgebroken mee bezig te zijn komt je hoofd wel meer tot rust. En door zo gefocust te zijn word je je bewuster van wat je voelt: ieder kriebeltje, jeukje, pijntje ben je je bewust.

Onderdeel van de cursus was om datgene wat je ervaart alleen maar te observeren (zonder oordeel, geen afkeer van, geen verlangen naar) in de wetenschap dat alles voorbij gaat. Een kriebeltje, jeukje, pijntje: het gaat vanzelf over, daar hoef je niks voor te doen. En dat heeft bij mij het effect gehad dat ik zelfs nieuwsgierig werd naar wat ik allemaal gewaar zou worden deze dagen. En ja, er zijn vreemde gewaarwordingen opgetreden: het levensechte gevoel dat ik een baard had (die ik niet had) of dat er een metalen plaat dwars door mijn keel zat. Vreemd om te ervaren dat ik dingen voel die er niet zijn.

Wat heeft het me gebracht?

Ik heb me voorgenomen om elke dag te beginnen met een uur mediteren, aandacht focussen, in stilte, zonder afleiding. De wekker gaat dus een uur eerder af.
Dat doe ik nu al 11 weken en het heeft een effect op hoe ik me voel: blijer, alerter, spontaner en bovenal: ik voel me energieker.
De wetenschap en ervaring dat alles voorbij gaat maakt dat ik me rustiger voel, meer relaxt en tegelijkertijd meer actief.

Het meest verwonderd ben ik nog wel dat het dagelijks mediteren me geen moeite kost om te doen. Als ik maar zorg dat ik mijn uren slaap krijg die ik nodig heb.

Ik voel me niet als herboren, maar wel als herbronnen: de bron in mij die mij de levensenergie geeft stroomt guller.